လူ့အဖွဲ့စည်းဟာ ယဉ်ကျေးမှုအသီးသီးကိုဖြတ်သန်းလာပြီးနောက် အိမ်တွင်းစည်းကမ်း၊ ရုံးတွင်း၊ လမ်းတွင်းစည်းကမ်းတွေလည်းပြောင်းလဲလာခဲ့ပါတယ်။ လုပ်ငန်းခွင်အမျိုးစားမျိုးစုံမှာ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာစော်ကားနှောင့်ယှက်မှု၊ အမြတ်ထုတ်မှုတွေကို ကာကွယ်တားဆီးမယ့်မူဝါဒတွေ ထည့်သွင်းကျင့်သုံးလာကြပါတယ်။ ဒီမူဝါဒတွေမှာ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အလိုက် အသေးစိတ်ကျင့်ဝတ်တွေ၊ ပဋိညာဉ်တွေရှိပါတယ်။ ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ရာထူးအာဏာအားကိုး၊ ရိက္ခာ၊ ငွေကြေး တခြားအကူညီတွေပေးပြီး အားနည်းသူတွေအပေါ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာစော်ကားတာ၊ တောင်းဆိုတာ၊ ခြိမ်းခြောက်တာ၊ ဘလက္ကာယပြုတာတွေတားမြစ်တယ်။ ဝန်ထမ်းချင်းကြားမှာလည်း မလိုလားအပ်တဲ့ အပြောအဆို အပြုအမူတွေ၊ အွန်လိုင်းပေါ်ကတဆင့်ပြုလုပ်တဲ့ အမူအကျင့်တွေကို တားမြစ်တယ်။ ကျူးလွန်ရင်လည်း ချွင်းချက်မရှိ အရေးယူတာတွေ လုပ်ကြပါတယ်။ အခု ကာလမှာ အကြပ်အတည်းကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လူထူအပေါ်ကျူးလွန်နေကြတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီးရှိနေပါတယ်။ ဒီအပိုင်းက အဲ့ဒီလိုမိုးခါးရေသောက်ကြတဲ့ကာလဆိုးမှာ ကျင်လည်နေရတဲ့ စေတနာ့ဝန်ထမ်း NGO သမားတစ်ယောက်ရဲ့ ဒွိဟဖြစ်စရာ ဘဝအခိုက်အတန့်‌လေးကို တင်ဆက်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။ သွက်လက်ပေါ့ပါးပြီး ရယ်စရာမောစရာလေးတွေပါနားဆင်ကြရမှာပါ။ အများသိကြတဲ့ လိုင်ယွန်းနစ်က…

လူမျိုးနွယ်တွေဟာ ဗြောက်အိုးကနေ အနုမြူဗုံးထိ ကောင်းနိုးရာရာ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ တီထွင်ဖန်တီးခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူမျိုးနွယ်ရဲ့ အမွေဆိုးဖြစ်တဲ့ စစ်ပွဲတွေမှာ၊ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် သေကြေပျက်စီးကြတဲ့ ပဋိပက္ခတွေမှာသာ ဒီတီထွင်မှုတွေကို အသုံးချခဲ့ကြတဲ့အတွက် တီထွင်သူတွေမှာလည်း စိတ်ဒဏ်ရာကြီးတွေနဲ့ ကွယ်လွန်ခဲ့ကြရရှာပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ မျိုးဆက်တွေပြောင်းခဲ့ပေမဲ့ စစ်ပွဲတွေဟာ မပြီးနိုင် မစီးနိုင်သေးပါဘူး။ စစ်ပွဲမပြီးတော့ လူသတ်လက်နက်တွေဟာလည်း အသီးသီးခေတ်နဲ့ညီအောင် ဖန်တီးထုတ်လုပ်နေကြဆဲပါပဲ။ လူသားတွေကလည်း ဒီအန္တရာယ်ရှိ လူသတ်လက်နက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သမိုင်းပေးအရ သတိပေးပြောနေကြရဆဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအပိုင်းက လူသားတာဝန်ထမ်းရွက်ဖို့ BPN ကတင်ဆက်နေတဲ့ မြေမြှုပ်မိုင်းနဲ့ ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ပစ္စည်းတွေအကြောင်း နောက်ထပ်တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုလက်ဝဲ ကပြောပြမှာပါ။ ဇာတ်ညွှန်းဆရာက နားဆင်သူတွေအားလုံးအတွက် ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်လည်းလက်ဆောင်ပါးထားပါသေးတယ်။

နက္ခတ္တသိပ္ပံပညာဟာ ၂၀ ရာစုကစပြီး အရှိန်ဟုန်နဲ့ တိုးတက်ခဲ့ပါတယ်။ ခေတ်ဟောင်း စိတ်ကူးယဉ်သိပ္ပံဝတ္ထုတွေမှာဆို ၂၀၀၀ ခုနှစ် အစောပိုင်းကာလကိုတောင် ခေတ်လွန်သိပ္ပံကမ္ဘာကြီးအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ၂၀၂၆ ထိ လူတိုင်းမိုးပျံကားတွေစီး၊ စက်ရုပ်တွေနဲ့ ချနေတာမျိုး မလုပ်နိုင်ကြသေးပါဘူး။မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်ရတဲ့ အယူအဆတွေလည်း ကမ္ဘေကမ္ဘာကျန်နေပါသေးတယ်။ ဒီအပိုင်းမှာ လူတွေက မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူးလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ သိပ္ပံဆိုင်ရာအယူဆတစ်ခုကို ရိုက်ချိုးပြနိုင်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို နားဆင်ကြရမှာပါ။ ငွေကုန်ကြေးကျအလွန်များပြီး အခက်ခဲပေါင်းများစွာရှိလို့ နှစ်ပေါင်း‌ ၃/၄ ဆယ်ကျော် အချိန်ယူဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတဲ့ စီမံကိန်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ဒီထဲကလူတွေဟာ အသက်ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်တာမို့ ခေတ်သစ်သက်ရှိသမိုင်းမှာ အရေးပါတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလို့ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်က သာမန်လို့ပဲထင်ရတဲ့ ပုံလေးတစ်ပုံတက်လာဖို့ ပညာရှင်တွေ ဘယ်လောက်ဆယ်စုနှစ်ချီ အားထုတ်ထားခဲ့ရလဲဆိုတဲ့ အဖြစ်ပျက်ကို နားဆင်ရမှာပါ။ ပြီးတော့ဇာတ်လမ်းမှာ အရေးကြီးတဲ့နေရာကပါဝင်ခဲ့တဲ့ အားကျဖွယ်ပညာရှင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အကြောင်းလည်း ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီအကြောင်း‌တွေကို…

အကြပ်တည်းကာလဟု မကြာခဏသုံးစွဲရသည်ကို ငြီးငွေ့လှပြီ။ သို့သော် ပကတိအခြေနေကိုလည်း မေ့ပစ်၍ မရနေကြ။ လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ဝေမျှ၍ ရှင်သန်၊ မျိုးဆက်တွေပွားစီး သယ်ဆောင်ကြသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စောင့်ရှောက်သောဗီဇက လူသားများကို အစာကွင်းဆက်ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားစေခဲ့၏။ ထိုဗီဇသည် သမိုင်းဦးကတည်းက တိုးတက်မှုသဘောကိုဆောင်ကြောင်း အသက်နှင့်ရင်းပြီး သက်သေထူနိုင်သည်။ မိမိတို့အသက်သည်ပင် ထိုဗီဇ၏ အကျိုးကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ဖျက်ဆီးတတ်သော ဉာဉ်ဆိုးကလည်း ရှိနေပြန်သည်။ ယခု‌ကာလများတွင် ဖျက်အားပိုလာသဖြင့် ဝေမျှခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်သန်ဖို့က ပိုအရေးကြီးလာသည်။ ဝေမျှခြင်းသည် ခေတ်၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်လာကြောင်း ပိုသိသာလာသည်။ ဖျက်ဆီးရေးကာလများအတွင်းက မြေစာပင်ဖြစ်ရသူများ၊ ကူညီဝေမျှ ရှင်သန်နေကြသူများထဲမှ တချို့၏ ရင်တွင်းစကားများကို စုစည်းပြီး ယခုအပိုင်းကို ဖြန့်‌ချိလိုက်ပါသည်။ ယခုအပိုင်းကို နားဆင်ဝေမျှခြင်းဖြင့် လူ့အဖွဲ့စည်းတိုးတက်ကောင်းမွန်ရေးကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းက ပါဝင်နိုင်ပါပြီ။ ဒီ့ထက်ပိုပြောရလျှင်…