ကမ္ဘာ၊ မြန်မာအရွေ့နဲ့ ကော်ပီဂီတခေတ်နှောင်း
ငါတို့ခေတ်ရဲ့မဟာဂီတ အပိုင်း (၄) ကမ္ဘာ၊ မြန်မာအရွေ့နဲ့ ကော်ပီဂီတခေတ်နှောင်း ဂီတကို ရှေးရိုးစွဲအမြင်တွေနဲ့ကြည့်ကြတာရယ်၊ နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေး၊ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်တဲ့ နိုင်ငံဆိုတာ လက်ချိုးရေလို့ရတဲ့ခေတ်ရယ်၊ လူတွေကို ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မပေးနိုင်တဲ့ ၂၁ ရာစုအစောပိုင်းနှစ်တွေရယ် ပေါင်းလိုက်တဲ့အခါ အသစ်သစ်သော အနုပညာကိုဆာလောင်နေသူတွေအတွက် ရေခမ်းငါးတွေလို ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ လမ်းပေါ်ကထီလှည်းမှာဖွင့်ထားတဲ့သီချင်းတွေထဲ အခွေသစ်ပါပြီဆိုရင် ထီသည်ကို ဖားပြီး ကိုယ့်လမ်းထဲမှာ ကြာကြာရပ်ခိုင်းခဲ့ရတဲ့လူတွေ အများကြီးပါပဲ။ ဂုဏ်သရေအပြားပြားရှိတဲ့ ဂီတအသစ်မျိုးစုံဟာ ခွေးတိုးပေါက်တွေက ဝင်ခဲ့ရတယ်။ ခေတ်မကောင်းလို့ ဝပ်နေခဲ့ရတယ်။ ဂီတဝပ်နေရတယ်ဆိုတာ တကယ်တော့ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့တိုးတက်မှုက ဝပ်နေခဲ့ရတာဖြစ်ပါတယ်။ ဂီတဟာ လူ့စိတ်ထဲကအညစ်အထေးတွေကို ဆူနာမီလှိုင်းလို တိုက်စားနိုင်တာကို လူတွေကကြောက်ကြတယ်လေ။ အနုပညာကဝိကြီးရာဘင်ဒြာနတ်တဂိုးကလည်း“သင့်ဂီတ၏ သန့်စင်သောရေအလျဉ်သည်ကျောက်စိုင်ကျောက်သားအဆီးအတားမှန်သမျှ ချိုးဖျက်ကာအဟုန်ဒီးဒီး ရှေ့သို့စီး၏”(ဂီတဉ္စလီ – မြင့်စိုးလှိုင်ဘာသာပြန်)တဲ့။ အခုအပိုင်းမှာ အဟုန်ဒီးဒီး စီးလာတဲ့ရေအလျဉ်က စာရေးသူကို ဘယ်လိုတိုက်စားပြီး…
Read More